Złoto - wykres W1 - 18/03/2009

Notowania złota pozostawały w tendencji wzrostowej od początku roku 2004, jednak do dynamicznej zwyżki wyceny kruszcu doszło sierpnia 2007 roku, kiedy to zaczęto obserwować wzrost awersji do ryzyka w skali globalnej. Uncja złota zyskiwała na wartości w szybkim tempie, z wyceną około 650 USd/oz w sierpniu 2008, aż do wielkości około 1030 USD/oz na początku roku 2008. Po osiągnięciu swojego historycznego maksimum na poziomie ponad 1000 dolarów amerykańskich za uncję, przez kolejne miesiące rynek poddany został korekcie o znacznym zakresie wahań. Uczestnicy rynku pozostawali niezdecydowani co do kierunku, w jakim podążać mają kwotowania uncji kruszcu w kolejnych okresach, przez co rynek podlegał silnym fluktuacjom. Do przesilenia doszło w miesiącach jesiennych 2008 roku, kiedy to cena uncji złota spadła poniżej 700 dolarów. Tak niskie kwotowania uncji kruszcu zapewne zachęciły kupujących do zajmowania długich pozycji w złocie, czego efektem był silny wzrost cen w kolejnych miesiącach oraz próbą podejścia w okolice historycznego maksimum przy 1000 dolarów za uncję. Tenże poziom okazał się psychologiczną barierą i został wykorzystany przez sprzedających do zajęcia krótkich pozycji, doprowadzając do zatrzymania wzrostów i uformowania się na wykresie tygodniowym formacji objęcia bessy, często zapowiadającej początek spadków. Rozwój wydarzeń w kolejnych tygodniach wskazał, iż przedział 900 – 1000 dolarów za uncję pozostaje atrakcyjnym poziomem dla strony podażowej do zajęcia pozycji rynkowych, sprowadzając kurs złota po raz kolejny do okolic 880 dolarów za uncję. Jest wysoce prawdopodobne, iż w tych okolicach dojdzie do aktywowania popytu i próby odwrócenia spadków w krótkim terminie. Jeżeli zostałby zrealizowany taki scenariusz, rynek zapewne powróciłby do okolic 920 -960 dolarów za uncję. Jeżeli jednak presja podażowa będzie silniejsza, wsparciem może okazać się przebiegająca w okolicach 860 USD/oz średnia ruchoma EMA 55.